ΣΚΥΛΙΑ

Υπάρχουν τουλάχιστον 360 φυλές σκύλων, που έχουν τις ικανότητες από το είδος κυνηγιού για το οποίο αναπαράχθηκαν. Αυτά που είναι πιο κοινωνικά είναι αυτά που ειδικεύονται στην επαναφορά και στο να βρουν το θήραμα χωρίς να το σκοτώνουν, αφήνοντας αυτήν την δουλειά στους κυνηγούς, ενώ σπανίως είναι επιθετικά και δένονται πολύ με τα αφεντικά τους. Από αυτές τις φυλές προέρχονται τα Λαμπραντόρ, τα Γκόλντεν, τα Σπάνιελ κ.α.
Τα σκυλιά που έχουν ειδικευτεί για κυνήγι μεγάλων θηραμάτων είναι και τα κατάλληλα για φύλακες και αυτά είναι περισσότερο επιρρεπή στην επιθετικότητα και γι' αυτό χρειάζεται να έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση για να είναι ασφαλή για μία οικογένεια.
Τα Τεριέ είναι και από τις δύο μεριές, φτιαγμένα για μικρά θηράματα αλλά σχεδιασμένα να τα σκοτώνουν. Αν και φιλικά με τους ανθρώπους, μπορούν ενίοτε να γίνουν επικίνδυνα, λόγω του ατρόμητου χαρακτήρα τους και απαιτούν ιδιαίτερα προσεκτική αντιμετώπιση



Tα τσοπανόσκυλα (ποιμενικοί), έχουν το πιο μεγάλο πεδίο ειδίκευσης και μπορούν με την κατάλληλη εκπαίδευση να γίνουν οτιδήποτε, από φύλακες μέχρι σκυλιά έρευνας και διάσωσης, αστυνιμικης        εργασίας ή οδηγοί τυφλών.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             
                                           Σχετική εικόνα

BEAGLES

Το Μπίγκλ είναι ένα ευχάριστο και πολύ ευγενικό σκυλί. Έχει μία πολύ φιλική συμπεριφορά, χωρίς να είναι επιθετικά αλλά ούτε και ντροπαλά. Τους αρέσει να ζουν με άλλα μέλη και παρόλο που μπορεί αρχικά να είναι καχύποπτα με τους ξένους, στο τέλος τα πάνε πολύ καλά με όλους. Αυτό δεν τους καθιστά τους ιδανικούς φύλακες, το γεγονός όμως ότι συνήθως γαβγίζουν όταν συναντήσουν κάποιον άγνωστο τους κάνει εξαιρετικά σκυλιά "συναγερμού".
Είναι πολύ έξυπνα σκυλιά, ωστόσο η προσοχή τους αποσπάται πολύ εύκολα που τα κάνει δύσκολο να εκπαιδευτούν. Γι'αυτό, όταν κάτι τους τραβήξει την προσοχή (συνήθως κάποια μυρωδιά) είναι δύσκολο να τα σταματήσουμε. Μπορούν να εκπαιδευτούν καλά με ήπιο τρόπο και με το κόλπο τροφής σαν ανταμοιβή εφόσον έχει καταγραφεί από το σκυλί σαν τρόπος επιβράβευσης.
Τα λαγωνικά Μπίγκλ είναι σκυλιά που συμβιώνουν εξαιρετικά με τα παιδιά και αυτό είναι ένας από τους λόγους που έχουν γίνει δημοφιλή οικογενειακά κατοικίδια ζώα. Τους αρέσουν τα παιχνίδια, τα χάδια και η συντροφιά.
Είναι σκυλιά που δεν απαιτούν άσκηση μέχρι τελικής πτώσης και είναι εξίσου ευτυχισμένα και στον καναπέ, καλό όμως είναι να γυμνάζονται για να αποφευχθεί η πιθανότητα να πάρουν βάρος μελλοντικά, δεδομένου ότι έχουν αυτή την τάση.
Ένα από τα πιο αξιαγάπητα και δημοφιλή οικογενειακά σκυλιά. Πάντα χαρούμενο, πολύ καθαρό, γεμάτο υγεία και ενέργεια. Αυτό το σκυλί δεν χρειάζεται σχεδόν τίποτα άλλο πέρα από αγάπη και συντροφικότητα. Όσο για το μεγάλο του ατού που είναι η όσφρηση; Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Σε ένα πείραμα, οι «διαγωνιζόμενοι» σκύλοι έπρεπε να βρουν ένα ποντίκι το οποίο κινούνταν σε έκταση 4000 τετραγωνικών μέτρων. Το Μπίγκλ διέπρεψε, εντοπίζοντάς το σε λιγότερο από ένα λεπτό!

Λαμπραντόρ




Το Λαμπραντόρ, το σκυλί θαύμα.Και τι δεν κάνει! Κολυμπάει, χρησιμοποιείται σαν κηνυγητικός σκύλος, σώζει ανθρώπους, βοηθάει την αστυνομία και τους διασώστες ανθρώπων, βοηθάει τυφλούς, αγαπάει και προστατεύει τα παιδιά και άλλα πολλά. Ιδανικό σκυλί για όλους. Είναι ένα πολύ εργατικό σκυλί πάντα πρόθυμο και χαρούμενο.Τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του μπορεί να είναι κουτάβι που σημαίνει ενέργεια και διάθεση για παιχνίδι κάθε λεπτό. Το δαγκωμά του είναι βελούδινο τόσο που μπορεί να μεταφέρει ένα αυγό χωρίς να το σπάσει.Εκπαιδεύονται εύκολα αλλά κρατάνε και την ανεξαρτησία της σκέψης τους που μερικές φορές μπορεί να σας φανεί πολύ χρήσιμη. Ένα περιστατικό θα πω για την αλήθεια των παραπάνω λεχθέντων. Ο Endal, ένα λαμπραντόρ, το οποίο κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης ανάγκης του 2001 έβαλε ένα αναίσθητο άνθρωπο σε ασφαλές σημείο, πήρε το κινητό του τηλέφωνο κάτω από το αυτοκίνητο, του έριξε μια κουβέρτα πάνω του και γαύγιζε σε κοντινά κτίρια για βοήθεια. Αφού δεν τον κατάλαβαν έτρεξε στη συνέχεια σε ένα κοντινό ξενοδοχείο για να ζητήσει βοήθεια, όπου επιτέλους κατάλαβαν τι ήθελε το σκυλί, το ακολούθησαν και ο άνθρωπος σώθηκε. Τι άλλο να πούμε για αυτά τα σκυλιά; Μόνο ότι είναι διαμάντια!
Στις αρχές του 18ου αιώνα οι Ευρωπαίοι μετανάστες ψαράδες που αλίευαν στα κρύα νερά της Νέας Γης, χρησιμοποιούσαν σαν βοηθούς αυτά τα σκυλιά που είχαν την ικανότητα να επαναφέρουν τα ψάρια που είχαν πέσει από τις βάρκες και να τραβούν στην ακτή τα δίκτυα των ψαράδων. Είναι ο σκύλος του ψαρά! Πάντα ψαρεύει, λίγο ακόμα φαγητό.



Χάσκυ Σιβηρίας






Το Χάσκυ είναι ένας αθλητικός, ενεργητικός και ανθεκτικός σκύλος, του οποίου οι πρόγονοι προήλθαν από το παγωμένο και σκληρό περιβάλλον της Αρκτικής Σιβηρίας. Τα Χάσκυ Σιβηρίας είχαν εκτραφεί από τους Chukchi της Βορειοανατολικής Ασίας για να τραβούν τα βαριά φορτία σε μεγάλες αποστάσεις και σε δύσκολες συνθήκες. Τα σκυλιά αυτά ήρθαν από την Αλάσκα κατά τη διάρκεια της Nome Gold Rush και αργότερα εξαπλώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Η αρχική τους αποστολή στην Αλάσκα και τον Καναδά ήταν να είναι σκυλιά έλκηθρων, αλλά γρήγορα υιοθετήθηκαν ως κατοικίδια.
Η γούνα των Χάσκυ της Σιβηρίας είναι πιο μακριά και παχύτερη από τις άλλες φυλές σκύλων της ίδιας ράτσας. Αποτελείται από δύο στρώματα: ένα πυκνό υπόστρωμα και ένα μακρύτερο και σκληρότερο για να προστατεύει τα σκυλιά από το κρύο και τους πάγους. Έτσι, προστατεύονταν αποτελεσματικά κατά τους σκληρούς χειμώνες στην Αρκτική, αλλά και από τη θερμότητα το καλοκαίρι! Είναι σε θέση να αντέχει σε θερμοκρασίες τόσο χαμηλές όσο -50 έως -60 °C. Το σκυλί αυτό μαδάει δύο φορές το χρόνο και η γούνα του θέλει εβδομαδιαία περιποίηση.
Το ωραιότερο σε αυτά τα σκυλιά και το πιο χαρακτηριστικό είναι τα μάτια τους σε καθαρό γαλάζιο χρώμα ή κόκκινο που είναι και το πιο σπάνιο.
Πρόκειται για ένα έξυπνο σκυλί, που όμως παρουσιάζει τάσεις φυγής και θέλει προσοχή και προφύλαξη. Είναι απαραίτητη μία καθημερινή εκπαίδευση για να είναι υπάκουο και πειθαρχημένο. Τα Χάσκυ είναι πολύ κοινωνικά και συνυπάρχουν αρμονικά με ξένους ανθρώπους, αλλά και με άλλα σκυλιά.

Αγίου Βερνάρδου








Υπήρχε ένα μοναστήρι στις Άλπεις, στο μεγάλο πέρασμα όπως ονομαζόταν, που εκτρέφονταν αυτά τα σκυλιά για προστασία των μοναχών αλλά στη συνέχεια και για την διάσωση ανθρώπων που κινδύνευε η ζωή τους λόγω των κατολισθήσεων χιονιού συχνά πυκνά. Ένα σκυλί, ο Μπάρρι, έγινε διάσημος για τις πολλές διασώσεις που είχε στο ενεργητικό του, 44 ανθρώπους έσωσε από βέβαιο θάνατο στην 12χρονη ζωή του.
Το σκυλί του Αγ. Βερνάρδου είναι πολύ μεγάλο αλλά ήρεμο στη συμπεριφορά, με λυπημένα μάτια και μια ήρεμη έκφραση και στο προσωπό και τις κινήσεις του. Είναι μια στοργική φυλή που αγαπάει τους ανθρώπους. Ο μόνος κίνδυνος για τα μικρά παιδιά από αυτά τα σκυλιά είναι ο όγκος τους, κινδυνεύουν χωρίς το σκυλί να το θέλει, να τα ρίξει κάτω, στη διάρκεια του παιχνιδιού. Κατά τα άλλα είναι απόλυτα αξιόπιστα. Τα χρώματά του ποικίλουν από το άσπρο, μαύρο και καφέ που είναι και τα τρία μαζί στην γούνα του. Πιο πολύ μαλλί υπάρχει στο κεφάλι του, στα πόδια του και βέβαια στην ουρά του που είναι το στολίδι του και η ομορφιά του.
Το σκυλί του Αγ. Βερνάρδου, είναι ένα μεγαλόσωμο, εντυπωσιακό, δυνατό, μυώδες σκυλί, με μια λυπημένη έκφραση στο πρόσωπο. Τo ογκώδες και βαρύ κεφάλι έχει φαρδύ κρανίο, ανάμεσα στα μάτια σχηματίζεται αυλάκι και πάνω από αυτά υπάρχουν ζάρες.
Ιστορία: 
Οι ρίζες του πιθανόν να είναι ασιατικές. Οι έλληνες και οι ρωμαίοι έφεραν αυτά τα μεγαλόσωμα σκυλιά στις χώρες τους και η διασταύρωσή τους με τις τοπικές ράτσες ίσως να έδωσε τη συγκεκριμένη ράτσα. Ανατράφηκε στο μοναστήρι του Αγίου Βερνάρδου από το οποίο πήρε και την ονομασία του από τους μοναχούς, στην αρχή για δική τους προστασία και μετά για την ανεύρευση επιζώντων καταπλακωμένων από χιονοστοιβάδες. Ο Μπάρι, ένα τέτοιο σκυλί, είχει σώσει πάνω από 40 άτομα στην διάρκεια της ζωής του.
Ιατρικά: 
Πιθανόν να παρουσιάσει καρδιακά προβλήματα, δερματικά και ανωμαλίες στις βλεφαρίδες του, παθήσεις γνωστές ως εντρόπιο και εκτρόπιο κατά τις οποίες οι βλεφαρίδες γυρίζουν προς τα μέσα και έξω αντίστοιχα. Δυσπλασία του ισχίου και του αγκώνα είναι επίσης συνηθισμένες παθήσεις.

Γερμανικός ποιμενικός (Λυκόσκυλο)




Ο Γερμανικός Ποιμενικός (γερμανικά: Deutscher Schäferhund), επίσης γνωστός και ως Αλσατίας, είναι μία ράτσα μεγάλου μεγέθους, που προέρχεται από τη Γερμανία.
Πρόκειται για μία σχετικά νέα φυλή σκύλων, που χρονολογείται από το 1899. Ως μέρος της ομάδας Herding, ο Γερμανικός Ποιμενικός είναι ένας σκύλος εργασίας που φάνηκε πολύ χρήσιμος στο παρελθόν στη βοσκή και στη φύλαξη των προβάτων. Σήμερα, χάρη στη φυσική του δύναμη, την ευφυΐα του, αλλά και στις ικανότητές του να εκπαιδεύεται πολύ γρήγορα, είναι ένας σκύλος που χρησιμοποιείται συχνά σε αστυνομικές και στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ο Γερμανικός Ποιμενικός αντιπροσωπεύει σήμερα το 4,6% όλων των σκύλων του κόσμου. Λόγω της πίστης του και του προστατευτικού ενστίκτου που διαθέτει, ο Γερμανικός Ποιμενικός είναι ένα από τα πιο περιζήτητα σκυλιά ανά την υφήλιο.
Είναι ένα μεγαλόσωμο σκυλί, με μαύρη ράχη και μουσούδα, τα αφτιά του είναι πάντα όρθια και σε εγρήγορση, με ιδιαίτερα ευρύ στέρνο. Η μύτη του και τα σαγόνια του μαρτυρούν τις μάχες προφύλαξης που έχει δώσει με λύκους και άγρια ζώα στο παρελθόν.
Ο Γερμανικός Ποιμενικός είναι ένα πολύ δυνατό σκυλί, με πολύ δυνατό δάγκωμα. Παρολ' αυτά, αγαπάει πολύ τον άνθρωπο και την οικογένεια. Είναι ένας πανέξυπνος σκύλος, πολύ ενεργητικός που απολαμβάνει να φέρνει εις πέρας "αποστολές". Έχει περήφανο και κυριαρχικό χαρακτήρα, που σημαίνει ότι θέλει την προσοχή σας και την ενασχόληση μαζί του. Δεν είναι σκυλί για ανθρώπους που αλλάζουν εύκολα διαθέσεις. Θέλει μια σταθερότητα για να σας ανταμείψει με τις υπηρεσίες του και ελευθερία κινήσεων.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        

Καυκάσιος ποιμενικός




Τα βουνά του Καυκάσου είναι το σπίτι για ένα από τα παλαιότερα είδη σκύλων μολοσσοών, το σκυλί του βουνού Καυκάσου. Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία τύπων μεταξύ των σκύλων του Καυκάσου, σκυλιά ανάλογα με την περιοχή καταγωγής τους, αλλά ένας ενιαίος τύπος έχει βρεθεί στην εμφάνιση, την ιστορία και στο βάρος της φυλής. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη επίσημη εμφάνιση έξω από τον Καύκασο ήταν στη δεκαετία του 1930 στη Γερμανία, το σκυλί βουνού Καυκάσου υπήρχε από την αρχαιότητα, όπως και πολλοί μολοσσοί της Ανατολής.
Ιστορικά, οι μολοσσοί Καυκάσου είχαν χρησιμοποιηθεί για αιώνες για να προστατεύσουν τις ιδιόκτησίες των ζώων των ιδιοκτητών τους, σκότωναν λύκους, αρκούδες και μεγάλα θηράματα. Σήμερα, ειδικά έξω από τον Καύκασο, απασχολούνται ως ζώα συντροφιάς και φύλακες. Το σκυλί του Καυκάσου είναι ένα σκυλί χαμηλής δραστηριότητας, φαινομενικά ληθαργικό όταν δεν εργάζεται, αλλά ευέλικτο και πειστικό όταν αισθάνεται την οικογένειά του να απειλείται.
Παρά το γεγονός ότι ορισμένα σκυλιά είναι πιο ατίθασα από τα άλλα, όλα τα Καυκάσια είναι πολύ επιθετικά σκυλιά, ειδικά όταν πειράξει κανείς την εδαφική τους περιοχή. Χρειάζονται έγκαιρη και προσεκτική κοινωνικοποίηση, καθώς και σταθερή, αλλά ποτέ ισχυρή, συμπεριφορά. Μπορεί να είναι ένα σκυλί οικογένειας, αν είναι καλά εκπαιδευμένο και κοινωνικοποιημένο.                                                                                                                                                                                                                                                                                  

Ντόμπερμαν





Το Ντόμπερμαν είναι μια ράτσα που αναπτύχθηκε αρχικά γύρω στο 1890 από τον Karl Friedrich Louis Dobermann.
Τα Ντόμπερμαν είναι από τα πιο διαδεδομένα κατοικίδια ζώα και η ράτσα αυτή είναι γνωστή ως ευφυής, άγρυπνη και πιστή.
Αρχικά, τα Ντόμπερμαν εκτρέφονταν για φύλακες και για να προστατεύουν τον ιδιοκτήτη τους. Κουβαλώντας αυτά τα γονίδια, μπορεί να έχουν άγρια όψη, να είναι ατρόμητα και πρόθυμα να υπερασπιστούν τον ιδιοκτήτη τους, αλλά ταυτόχρονα είναι αρκετά υπάκουα και συγκρατημένα ώστε να ακούν σε εντολές. Είναι γνωστά για την έντονη προσωπικότητά τους, την εξαιρετική αφοσίωσή τους, και την μεγάλη πίστη τους στον ιδιοκτήτη τους. Αυτά τα σκυλιά, μπορούν εύκολα να μάθουν να «σέβονται και να προστατεύουν» τους ιδιοκτήτες τους, και ως εκ τούτου θεωρούνται άριστα σκυλιά φύλακες.
Τα Ντόμπερμαν έχουν συμπεριληφθεί μεταξύ των πιο έξυπνων σκύλων σε πειραματικές μελέτες και εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων, ενώ ο ψυχολόγος Stanley Coren τα κατατάσσει ως τα 5α πιο έξυπνα σκυλιά στην κατηγορία της υπακοής με εντολή.
Τα Ντόμπερμαν είναι γενικά κοινωνικά προς τον άνθρωπο και τα άλλα σκυλιά. Ωστόσο, η συγκεκριμένη ράτσα συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που δείχνουν επιθετική συμπεριφορά προς τους ξένους και άλλα σκυλιά, όμως σπάνια ολοκληρώνουν την επίθεσή τους. Είναι πολύ απίθανο να δείξουν επιθετική συμπεριφορά προς τους ιδιοκτήτες τους.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα Ντόμπερμαν στη Βόρεια Αμερική έχουν μια πιο ήρεμη συμπεριφορά από τα Ευρωπαϊκά, λόγω των διαφορετικών διαδικασιών αναπαραγωγής που υιοθετούν οι Αμερικάνοι εκτροφείς                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

Ελληνικός Ιχνηλάτης (Γκέκας)




Ο ελληνικός ιχνηλάτης αποτελεί ένα πραγματικό διαμάντι και καμάρι της ελληνικής παράδοσης και ιστορίας που πρέπει όλοι μας να το διαδώσουμε και να το προστατεύσουμε σαν κόρη οφθαλμού. Ένα σκυλί πραγματικά ακούραστο, έξυπνο και αποδοτικό και σαν κυνηγόσκυλο και σαν φύλακας και σαν ζώο συντροφιάς. Το να το βλέπεις να τρέχει και να σταματά απότομα για να σου δείξει το θήραμα είναι πραγματικά υπέροχο!
Ένα σκυλί της ελληνικής παράδοσης και γης εναρμονισμένο με τον τόπο και τους ανθρώπου , που ζητάει ελάχιστα και δίνει τα μέγιστα χωρίς ποτέ να θυμώσει ή να φύγει από τον άνθρωπο που το ταΐζει. Φερθείτε με σεβασμό σε αυτό το διαμάντι της ελληνικής κυνηγητικής παράδοσης. Ένα πραγματικά όμορφο σκυλί με τα μακριά του αυτιά και το μαύρο παλτό στη ράχη του, με τα έξυπνα μάτια του που "αλωνίζουν" το μέρος της θήρας του και την ουρά του που δεν σταματάει λεπτό να κουνιέται. Αξίζει να διασωθεί αυτό το σκυλί που οι αρχαίοι μας συγγραφείς αναφέρουν στις γραφές τους.                                  Εκτρέφοντας Κρητικούς ιχνηλάτες - Η ράτσα που πήγε να εξαφανιστεί, ανθεί ξανά (pics+vids)

Εκτρέφοντας Κρητικούς ιχνηλάτες - Η ράτσα που πήγε να εξαφανιστεί, ανθεί ξανά (pics+vids)

Περιβάλλον | 23/11/2014 - 11:30
Εκτρέφοντας Κρητικούς ιχνηλάτες - Η ράτσα που πήγε να εξαφανιστεί, ανθεί ξανά (pics+vids)
Στην εκτροφή του πρωτόγονου λαγωνικού σκύλου, του κρητικού ιχνηλάτη, στρέφονται τα τελευταία χρόνια πολλοί Κρητικοί με σκοπό τη διάσωση του.
Ο Κρητικός ιχνηλάτης, είναι μια μοναδική ράτσα πρωτόγονου λαγωνικού σκύλου, του οποίου οι ρίζες χάνονται στα βάθη των μινωικών χρόνων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν ευρήματα και απεικονίσεις τέτοιων σκύλων από το 2500 π. Χ., αλλά και αναφορές στον Ξενοφώντα, τον Πολυδεύκη και άλλους ιστορικούς.
Αν και πριν από λίγα χρόνια ο πληθυσμός του είχε μειωθεί δραματικά και κινδύνευε με αφανισμό, σήμερα μετά από προσπάθειες χρόνων, φαίνεται ότι ο κρητικός λαγωνικός σκύλος επανακάμπτει. Και η βασική αιτία για τον αφανισμό ήταν η άγνοια των ανθρώπων.
Το είδος τους κινδύνευε να χαθεί μέχρι τα μέσα ή τα τέλη της δεκαετίας του ‘90. Και αυτό γιατί στις περιοχές της ανατολικής Κρήτης, όπου υπήρχαν τα τελευταία καλά δείγματα σκύλων του είδους, οι ιδιοκτήτες κρατούσαν τον πληθυσμό τους περιορισμένο για ανεξήγητο λόγο.
Μάλιστα κάποιοι είχαν φθάσει σε σημείο να σκοτώνουν τα κουτάβια που γεννιόντουσαν και δεν τα ήθελαν, αντι να τα δίνουν ή να τα πουλάνε ακόμη σε όσους ενδιαφέρονταν», επισημαίνει χαρακτηριστικά εκπαιδευτής της συγκεκριμένης ράτσας, ο οποίος έχει μεγαλώσει δεκάδες κρητικά λαγωνικά από το 1991 οπότε και ασχολήθηκε με σκοπό να αναβιώσει τη ράτσα τους και αποτελεί έναν από τους πρωτεργάτες της σωτηρίας των πρωτόγονων κρητικών λαγωνικών σκύλων.


Λαγωνικό με μοναδική μέθοδο κυνηγιού
Ο πρωτόγονος λαγωνικός σκύλος, αποτελεί ίσως το καλύτερο κυνηγόσκυλο, έχοντας μάλιστα ένα μοναδικό τρόπο στην εύρεση και το κυνήγι του θηράματος του, του λαγού. Ακολουθεί δηλαδή τα ίχνη σιωπηλά αλλά με γρήγορο ρυθμό και ξεχωριστό στυλ, βγάζοντας φωνή μόνο κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, η οποία είναι λεπτή, θρηνώδης.
  • Αγγλικός δείκτης ή Πόιντερ (Pointer)
pointerΠιθανή πατρίδα της θεωρείται η Ισπα­νία, χωρίς αυτό να είναι τελείως εξακριβωμένο. Πάντως, η ονομασία Πόιντερ προέρχεται από την ισπανική λέξη πούντας που σημαίνει "δείχνω". Όπως έχει αποδειχθεί, η σημερι­νή αγγλική φυλή Πόιντερ προέρχεται από τη βαρύσωμη ισπανική και την πιο ελαφρύσωμη γαλλική. Βέβαια, και άλλες φυλές σκύλων συμμετείχαν στη δημιουργία της φυλής Πόι­ντερ, όπως για παράδειγμα η Φόξχάουντ, στην οποία οφείλεται η μεγάλη ταχύτητα και αντο­χή, καθώς και ο θαυμάσιος καλπασμός των σκύλων Πόιντερ.
Ο σκύλος της φυλής αυτής είναι, μεγα­λόσωμος, με σώμα που σε πλάγια όψη μπορεί να εγγραφή σε τετράγωνο. Η εξωτερική του εμφάνιση γενικά μαρτυρεί δύναμη, αντοχή και ταχύτητα. Τα αυτιά του είναι μεσαίου μήκους, εκλύονται ψηλά και κρέμονται στα πλάγια του κεφαλιού. Η ουρά του είναι μακριά, χοντρή στη βάση και πιο λεπτή στην άκρη, και βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τη σπονδυλική στήλη όταν ο σκύλος βρίσκεται σε "φέρμα". Το τρίχωμα του είναι κοντό, σκληρό, γυαλιστερό και έχει χρώμα λευκό με μαύρες, κίτρινες ή καστανοκόκκινες βούλες, σε συνδυασμό ή όχι με κηλίδες. Ακόμη, υπάρχουν Πόιντερς με μαύρο, κίτρινο ή καστανοκόκκινο χρωματι­σμό.
Ο σκύλος Πόιντερ θεωρείται το καλύ­τερο κυνηγόσκυλο "φέρμας" και γι' αυτό άλ­λωστε συνετέλεσε στη δημιουργία πολλών άλλων κυνηγετικών φυλών, όπως Βίζλα, Κούρτσχαρ, Σπάνιελ της Βρετάνης κ.ά. Τα πολύ αναπτυγμένα κυνηγετικά του χαρακτηριστι­κά έχουν ως αποτέλεσμα, όταν δεν είναι εκπαιδευμένος (ντρεσσαρισμένος) να ενεργεί ακολουθώντας μόνο το ένστικτο του. Έτσι, λόγω υπερβολικού ζήλου, δείχνει ανυπακοή στον κυνηγό, συχνά απομακρύνεται πολύ από κοντά του ασυγκράτητος και κατά το ομαδι­κό κυνήγι ανταγωνίζεται τα άλλα κυνηγόσκυλα με αποτέλεσμα να αποσπάται η προσοχή του. Ακόμη, ο σκύλος Πόιντερ δεν αγαπά το νε­ρό και αποφεύγει το "πυκνό".

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις